W poniedziałek NASA i Boeing przedstawiły aktualne informacje na temat statku kosmicznego Starliner, obejmujące plany realizacji kolejnych misji załogowych oraz certyfikację nowej rakiety do transportu załóg na niską orbitę okołoziemską.
„Żyjemy w najbardziej ekscytującej erze eksploracji kosmosu od czasów programu Apollo” – powiedział administrator NASA Jared Isaacman. „W miarę jak ta dziedzina się rozwija, rosnąć będzie zapotrzebowanie na rakiety nośne, stopnie transportowe, lądowniki oraz – oczywiście – statki kosmiczne przewożące astronautów. Od początku istnienia programu Commercial Crew (komercyjnego transportu załóg) NASA dąży do zapewnienia wielu opcji transportu załóg. Ściśle współpracowaliśmy z Boeingiem, aby rozwiązać problemy zidentyfikowane podczas wcześniejszych lotów Starlinera, i zamierzamy doprowadzić do powrotu tego pojazdu do służby, wspierając Międzynarodową Stację Kosmiczną oraz przyszłe cele komercyjne”.
Agencja zamierza skorzystać z opcji realizacji piątego i szóstego lotu na stację kosmiczną i z powrotem przy użyciu Starlinera, a także będzie współpracować z firmami Boeing i United Launch Alliance nad certyfikacją rakiety Vulcan, która ma zostać wprowadzona do eksploatacji po ostatnim locie rakiety Atlas V.
„Zaczynamy od bezzałogowej misji Starliner-1 na Międzynarodową Stację Kosmiczną, aby zweryfikować ulepszenia wprowadzone w statku i zgromadzić niezbędne dane z lotu” – powiedział Isaacman. „Następnie wykorzystamy zdobyte doświadczenia, będziemy kontynuować wdrażanie działań naprawczych wskazanych przez nasz zespół dochodzeniowy programu oraz przeprowadzimy testy i certyfikację wymaganą do lotów załogowych. Obecnie planujemy powrót astronautów na pokładzie Starlinera-2 do 2028 roku”.
Działania NASA w zakresie komercyjnego transportu załóg mają na celu utrzymanie amerykańskich zdolności do przewozu astronautów, co gwarantuje stały dostęp do przestrzeni kosmicznej. Choć jest to zadanie trudne, ma ono kluczowe znaczenie dla odpowiedzialnego zakończenia eksploatacji stacji kosmicznej, przejścia na komercyjne stacje kosmiczne oraz rozszerzenia dostępu do przestrzeni kosmicznej dla podmiotów komercyjnych.
W lutym NASA opublikowała wnioski zespołu dochodzeniowego programu, w których przedstawiono problemy programowe i techniczne, jakie doprowadziły do bezzałogowego powrotu Starlinera podczas jego pierwszego lotu załogowego w 2024 roku. Łącznie w ramach dochodzenia sformułowano 61 zaleceń dla NASA, mających zapewnić, że przyszłe misje będą spełniać wysokie standardy wymagane w załogowych lotach kosmicznych. W raporcie wskazano konkretne problemy z silnikami sterującymi (reakcyjnymi) modułu serwisowego statku Starliner, które pracowały poza zakresem parametrów określonych w certyfikacji technicznej; doprowadziło to do utraty kontroli nad pojazdem podczas misji testowej z załogą (Crew Flight Test). Dzięki szeroko zakrojonym testom naziemnym i analizom NASA oraz Boeing ustaliły, że problemy z działaniem silników modułu serwisowego wynikały z nałożenia się kilku czynników, w tym warunków termicznych oraz cech konstrukcyjnych samego modułu.
Na podstawie tych ustaleń Boeing wprowadził modyfikacje termiczne w module serwisowym statku; NASA oceni ich wpływ na poprawę parametrów pracy podczas misji Starliner-1. NASA i Boeing wspólnie zdecydowały również o wdrożeniu dodatkowej zmiany konstrukcyjnej zaworów silników, co ma wesprzeć proces certyfikacji statku oraz przyszłe loty załogowe.
Bezzałogowa misja Starliner-1 może odbyć się w grudniu bieżącego roku lub w styczniu 2027 roku. Będzie ona miała charakter misji weryfikacyjnej pod kątem technicznym, której celem jest sprawdzenie warunków termicznych, uzyskanie niezbędnych danych o parametrach pracy do celów certyfikacji systemu oraz identyfikacja ewentualnego ryzyka przed przystąpieniem do misji załogowych.
„Kolejny lot Starlinera to kluczowy krok na drodze do uzyskania pełnej certyfikacji systemu i zapewnienia stałej obecności ludzi na niskiej orbicie okołoziemskiej” – powiedziała Dana Weigel, kierownik programu NASA ds. niskiej orbity okołoziemskiej. „Stawiając na pierwszym miejscu bezpieczeństwo załogi stacji kosmicznej oraz ludzi na Ziemi, przetestujemy układ napędowy Starlinera, realizując konkretne cele demonstracyjne i stosując rygorystyczne procedury operacyjne. Działania te są niezbędne do potwierdzenia charakterystyki termicznej statku, co stanowi kluczowy element procesu certyfikacji”.
Po zakończeniu lotu NASA i Boeing sfinalizują modyfikację konstrukcji zaworów silników modułu serwisowego, mającą na celu wyeliminowanie problemu wypychania uszczelek grzybkowych (tzw. *poppet seal extrusion*) i jego negatywnego wpływu na pracę silników. Boeing wprowadzi również inne usprawnienia w statku, w tym montaż nowych silników modułu załogowego i nowych akumulatorów, a także drobne modyfikacje systemu spadochronowego, aby zwiększyć wydajność i niezawodność systemu w ramach procesu certyfikacji.



